Ochrona roślin

Opublikowano: 17 Maj, 2019 | autor: Redaktor

Plamistość siatkowa jęczmienia – charakterystyka, objawy i zwalczanie

Plamistość siatkowa jęczmienia jest chorobą trudną do zwalczenia. Jej objawy są zróżnicowane – czasem ciężko je rozpoznać, zwłaszcza gdy występują w początkowej fazie. Jest mylona z innymi chorobami. Atakuje zboże na różnych etapach wzrostu. Niezwalczana może obniżyć plonowanie nawet o 25-40%.

Plamistość siatkowa jest uznawana za najgroźniejszą chorobę jęczmienia. Wywoływana jest przez patogeny: Pyrenophora teres i Drechslera teres. Poraża dwie formy zboża – jarą i ozimą. Rozwija się w szerokim zakresie temperatur, optymalnie przy 10-25°C. Sprzyja jej wysoka wilgotność powietrza utrzymująca się w granicach 80%. Czy da się ją rozpoznać?

Różne „twarze” plamistości siatkowej jęczmienia

Najbardziej charakterystyczne objawy towarzyszące porażeniu zbóż przez plamistość siatkową jęczmienia to brunatne kreski biegnące wzdłuż i w poprzek liścia, tworzące siateczkowaty wzór. Mogą występować jednocześnie w kilku miejscach ma blaszce liściowej. Z czasem pojawiają się chlorozy, liście żółkną a przy silnym porażeniu zamierają. W tym przypadku chorobę można jeszcze bezproblemowo zdiagnozować. Bardzo często jednak objawy są inne, np.: mają postać brunatnych, owalnych plam. Zdarzają się także plamy o nieregularnym kształcie, otoczone żółtą, wąską obwódką. Występują nie tylko na blaszkach, ale także na pochwach liściowych, źdźbłach, kłosach, ościach i plewach. Zmiany widać już na siewkach jęczmienia, w postaci drobnych, punktowych plam. Plamistość siatkową można więc pomylić nie tylko z innymi, mniej groźnymi plamistościami, ale także z mączniakiem prawdziwym zbóż i traw oraz nadwrażliwością. W dodatku plamistości siatkowej czasem towarzyszy rynchosporioza zbóż wywoływana przez Rhynchosporium secalis. Objawy są wtedy skumulowane.

Profilaktyka – jak ustrzec zboża przed  chorobą?

Duże znaczenie w profilaktycznej walce z plamistością siatkową jęczmienia ma porządek i utrzymanie czystości w uprawach. Częstym źródłem patogenów są resztki pożniwne, porażone nasiona a nawet samosiewy (które powinno się niszczyć). Nasileniu sprzyja także monokultura i zbyt gęsty siew. Dlatego tak istotne jest stosowanie na polu płodozmianu i trzymanie się prawidłowych norm wysiewu. Należy unikać zakładania plantacji jęczmienia jarego przy jęczmieniu ozimym. Przy uprawie jęczmienia ozimego istotne jest zwiększenie dawek potasu w nawożeniu jesiennym przy jednoczesnym ograniczeniu dawek azotu. Nawozy azotowe w tym wypadku lepiej aplikować wczesną wiosną.

Bezpośrednia walka z chorobą

Plamistość siatkową jęczmienia zwalcza się z użyciem różnorodnych fungicydów. Większość dostępnych preparatów zawiera strobiluryny i triazole, czasem dodatkowo mieszane są z karboksyamidami, morfolinami, ketoaminami oraz imidazolami. Środki stosuje się zapobiegawczo lub po zauważeniu pierwszych objawów (przeważnie od końca fazy krzewienia do początku bądź pełni fazy kłoszenia). Progiem szkodliwości jest porażenie 15–20% powierzchni liści w fazie krzewienia lub strzelania w źdźbło.


O autorze



Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Do góry ↑